Het Musée des Beaux-Arts, van Rubens tot de Daum-collectie

Een juweeltje aan de Place Stanislas

Het museum bezet een van de paviljoens die architect Emmanuel Héré in de 18e eeuw voor koning Stanislas ontwierp, binnen het ensemble dat op de UNESCO-werelderfgoedlijst staat. Opgericht in 1793, is het een van de oudste musea van Frankrijk. Achter de klassieke gevel verbindt het interieur historische zalen met een eigentijdse uitbreiding van glas en steen die mooie doorkijkjes op het plein biedt. Nog voor je binnenstapt voel je het belang van de plek: hier evenaart de omlijsting de collectie, en het bezoek verlengt vanzelf een wandeling over een van de mooiste pleinen van Europa.

Zeven eeuwen Europese schilderkunst

De route omspant de kunst van de 14e tot de 21e eeuw. De Noordelijke school schittert met drie doeken van Rubens, waaronder een immense Transfiguratie; Italië antwoordt met Caravaggio en de barokmeesters. De romantiek culmineert in Delacroix' Slag bij Nancy, de eerste officiële opdracht van de schilder, aan het museum geschonken door Charles X. Verderop verschijnen Manet, Monet, en dan Picasso en Modigliani. De beeldhouwkunst wordt niet vergeten, van Duchamp-Villon tot César, evenmin als de grafiek, met etsen van de uit Lotharingen afkomstige Jacques Callot en karikaturen van Grandville. Kunstgeschiedenis op ooghoogte.

De Daum-collectie in de vestingwerken

Het hoogtepunt van het bezoek schuilt in de kelder. Bij het afdalen ontdek je de overblijfselen van de vestingwerken van Nancy, muren en bastions uit de 15e tot 17e eeuw die bij de werken werden blootgelegd. In dit decor van ruwe steen straalt de uitzonderlijke collectie van de manufactuur Daum: vazen, schalen en lampen in glas en kristal, van art nouveau tot hedendaags ontwerp. Het contrast tussen de minerale ruwheid en de finesse van de iriserende stukken is treffend. Deze in Frankrijk unieke opstelling is voor liefhebbers van glaswerk en sierkunst op zich al een bezoek waard.

Nancy, land van schilders

Het museum geeft een ereplaats aan kunstenaars die met Lotharingen verbonden zijn. Je bewondert er Claude Gellée, bekend als Le Lorrain, een 17e-eeuwse meester van het lichtende landschap, en vooral Émile Friant, een kind van de streek wiens realistische taferelen uit het late 19e-eeuw, zoals Allerheiligen, ontroeren door hun trefzekerheid. Deze regionale draad verklaart waarom Nancy rond 1900 een belangrijk artistiek centrum was, een vruchtbare bodem waarop weldra de School van Nancy en de art nouveau zouden bloeien. Zo verbindt het museum zich met de creatieve identiteit van de stad.

Tips voor je bezoek

Reken op ongeveer anderhalf tot twee uur om de vier verdiepingen op je gemak te verkennen. Begin in de kelder met de Daum-collectie, vroeg op de dag vaak rustiger, en werk je chronologisch omhoog. Het museum is dagelijks open behalve op dinsdag; de toegang is voor iedereen gratis op de eerste zondag van de maand. Bij het naar buiten gaan ronden de Place Stanislas, de Héré-boog en het Pépinière-park de dag perfect af. Een combinatieticket of pas kan interessant zijn als je aansluitend het Museum van de School van Nancy bezoekt.

Questions fréquentes