Protestantse kerk Saint-Pierre-le-Jeune
Aan de Place Saint-Pierre-le-Jeune, in het noorden van de Grande Île, is deze lutherse kerk kunsthistorisch een van de opmerkelijkste van Straatsburg. Achter de gotische gevel gaan een kloostergang met romaanse galerijen, een in de Elzas ongeëvenaard doksaal en grote muurschilderingen schuil. Niet te verwarren met de gelijknamige katholieke koepelkerk uit het eind van de 19e eeuw.
Dertien eeuwen op dezelfde grond
Al aan het eind van de 7e eeuw stond hier een houten kapel, waarschijnlijk gesticht door Ierse monniken en gewijd aan Sint-Columbanus. In de 11e eeuw volgde een romaanse kapittelkerk, en het grootste deel van het huidige gebouw verrees in de 14e eeuw in gotische stijl. Die lagen zijn nog af te lezen in het gebouw, waar romaanse elementen naast het gotische schip staan. De kerk is beschermd als historisch monument.
De kloostergang en het doksaal
De kloostergang is een van de grote trekpleisters: drie van de vier arcadegalerijen dateren uit de 11e eeuw, de vierde uit de 14e. De romaanse bogen, ouder dan de gotische kerk, bieden een rustpunt midden in de stad. Binnen heeft het doksaal, de afscheiding die vroeger koor en schip scheidde, geen gelijke meer in de Elzas, want elders zijn de meeste verdwenen. Neem de tijd om de opbouw te bekijken en hoe het de kerkruimte verdeelt.
Beschilderde muren tussen middeleeuwen en neogotiek
De muurschilderingen, in de 16e eeuw overgewit, kwamen weer tevoorschijn bij de restauratie door Carl Schäfer van 1897 tot 1901, die de kerk grotendeels haar huidige aanblik gaf. Drie werken vallen op: de Navicella op de westmuur van het schip, nu volledig neogotisch; de Stoet der Naties in de zuidelijke zijbeuk, grotendeels door Schäfer gereconstrueerd; en de Zielenweging aan de noordkant, waar een engel en de duivel om een ziel strijden.
Reformatie, Silbermann en twee kerken met dezelfde naam
In 1524 preekte de hervormer Wolfgang Capito hier de Reformatie, en sindsdien is de kerk luthers. Vanaf 1682 ging het koor terug naar de katholieken en bleef het schip protestants, tot de protestanten eind 19e eeuw het hele gebouw terugkregen. De stad bouwde toen voor de katholieken een nieuwe neoromaanse koepelkerk, het katholieke Saint-Pierre-le-Jeune, op het terrein van de vroegere Finkmatt-kazerne. Het orgel, in 1779 besteld bij Johann Andreas Silbermann, is vele malen herbouwd.
Praktische informatie
Adres: Place Saint-Pierre-le-Jeune
Veelgestelde vragen
Waar staat de protestantse kerk Saint-Pierre-le-Jeune?
Aan de Place Saint-Pierre-le-Jeune, in het noordelijke deel van de Grande Île, op een paar minuten lopen van de Place Kléber.
Wat is het verschil met de katholieke Saint-Pierre-le-Jeune?
Het zijn twee aparte gebouwen. De protestantse kerk is de middeleeuwse, met kloostergang en doksaal. De katholieke kerk is een neoromaans gebouw met grote koepel uit het eind van de 19e eeuw, iets noordelijker bij de Place de la République. Saint-Pierre-le-Vieux is dan weer een andere kerk.
Wat moet je binnen zien?
De kloostergang met galerijen uit de 11e eeuw, het doksaal, uniek in de Elzas, en de muurschilderingen, waaronder de Navicella en de Zielenweging. Omdat de kerk in gebruik is, check je de openingstijden best bij de parochie.
Wat is er in de buurt te zien?
De Place Kléber en de Aubette liggen vlakbij. Steek de Faux-Rempartgracht over naar de Neustadt, de katholieke kerk Saint-Pierre-le-Jeune en het Palais du Rhin.
Wikimedia Commons — Valentin R. from France
