Saint-Louiskerk
De Saint-Louiskerk is een katholieke kerk in de wijk Finkwiller, in de Rue Saint-Louis, op een paar stappen van de kades van de Ill. Ze werd van 1825 tot 1827 herbouwd nadat haar voorganger was afgebrand, en verbergt achter een sobere gevel een inrichting uit het einde van de 19e eeuw. Een rustige stop net naast de drukste routes.
Een kerk die twee keer werd gebouwd
Een eerste kerk gewijd aan Sint-Lodewijk werd hier in 1687 gebouwd. Ze werd in 1790, tijdens de Revolutie, verkocht en brandde in 1805 af. De huidige kerk werd tussen 1825 en 1827 herbouwd in een zeer sobere neoclassicistische stijl. Ze is nog altijd een katholieke parochie van het aartsbisdom en ontvangt sinds 2012 ook een gemeenschap die volgens de tridentijnse ritus viert.
Een interieur rijker dan het lijkt
Het retabel draagt drie beelden uit 1893: de heilige Augustinus, de heilige Teresa van Ávila en de heilige Lodewijk. De kansel werd gebeeldhouwd door Théophile Klem en olieverfschilderijen van Martin Feuerstein vertellen het leven van Sint-Lodewijk. De glas-in-loodramen zijn van de gebroeders Ott, uit de jaren 1930. Op de tribune staat het orgel uit 1896 van Charles en Edgard Wetzel, in een neobarokke kast van Paul Klein die als historisch monument is beschermd.
De rustige kant van de Finkwiller
De Finkwiller is een kleine wijk ten zuiden van de Grande Île, langs de Ill. De Saint-Louiskerk combineer je makkelijk met de Saint-Nicolaskerk op de naburige kade en een wandeling langs het water. Zoals elke parochiekerk bezoek je haar het best in alle rust, buiten de missen.
Veelgestelde vragen
Waar ligt de Saint-Louiskerk?
In de Rue Saint-Louis in de wijk Finkwiller, ten zuiden van de Grande Île, vlak bij de kades van de Ill.
Wat is er binnen te zien?
Het retabel uit 1893, de kansel van Théophile Klem, de schilderijen van Martin Feuerstein, de ramen van de gebroeders Ott en het Wetzel-orgel uit 1896.
Wat kun je in de buurt bezoeken?
De Saint-Nicolaskerk op de naburige kade en daarna de kades van de Ill richting Grande Île.
Wikimedia Commons — Nguyễn Mai Trang
