Het Regeringspaleis, klassiek herenhuis met tuin

Een paleis om het perspectief te sluiten

Tussen 1751 en 1753 opgetrokken door architect Emmanuel Héré, sluit het paleis in het noorden het lange perspectief van de Place de la Carrière af. Aan het andere einde van de met bomen omzoomde esplanade beantwoordt het de triomfboog die uitkomt op de Place Stanislas. Zijn gebogen halfrond, verlengd door zuilengalerijen, omarmt het plein als twee uitgestrekte armen. Deze scenografische keuze, zeer geliefd in de 18e eeuw, maakt van de stadsruimte een waar decor. Wie het plein opwandelt, ontdekt een volmaakt geordende compositie, bedoeld om te verwonderen én om de hertogelijke macht te tonen.

Van intendance tot prefectuur

Aanvankelijk huisvestte het gebouw de Nouvelle Intendance, residentie van Chaumont de La Galaizière, de sterke man van Lotharingen onder Stanislas. Na de aanhechting van het hertogdom bij Frankrijk in 1766 werd het de residentie van de gouverneur, daarna onderkomen van militaire commando's en prefectuurdiensten. Meer dan twee eeuwen bleef het paleis zo een machtscentrum, ver van de drukte van de stad. Pas in 2010 verliet het leger de muren, wat een nieuw hoofdstuk opende voor dit lang onopvallende monument, waarvan de geschiedenis die van Lotharingen en zijn instellingen weerspiegelt.

Het halfrond en zijn zuilengalerijen

De grote verdienste van het paleis ligt in de enscenering. Ervoor tekent een wijde halve cirkel, het Hémicycle du Général-de-Gaulle, een verdiept plein, omzoomd door een zuilengalerij met beelden en bekroond door een balustrade. Deze gebogen, opvallend lichte zuilengang verbindt het hoofdgebouw met de stad en omlijst de klassieke, sobere en evenwichtige gevel. Het spel van zuilen, vazen en gebeeldhouwde trofeeën verraadt de verfijning van Hérés kunst, die als geen ander bouwkunst en decor wist te verenigen. Het geheel bewondert men vanaf het plein, stilstaand bij de details in steen.

Een tuin met merkwaardige bomen

Achter het paleis strekt zich een tuin van ongeveer 8.800 m² uit, een oase van rust tussen de Place de la Carrière en het Parc de la Pépinière. Er staan twee monumentale plataanbomen, zo'n veertig meter hoog en meer dan twee eeuwen oud: geplant in de tijd van Stanislas, behoren ze tot de indrukwekkendste van de stad en kregen in 2013 het label "Arbres remarquables de France". Hun krachtige stammen, met een indrukwekkende omtrek, getuigen van de ouderdom van de plek. Deze stille tuin verlengt de wandeling vanzelf naar de nabije Pépinière, tussen schaduwrijke lanen en brede grasvelden.

Werelderfgoed

Sinds 1983 staat het Palais du Gouvernement, samen met de Place Stanislas, de Place de la Carrière en het door Héré ontworpen geheel, op de UNESCO-werelderfgoedlijst. Die erkenning eert een van de mooiste stadsensembles uit de 18e eeuw in Europa. In 2010 teruggegeven aan de stad, kent het monument sindsdien een tweede leven: zijn ruimten nemen deel aan het Nancyse cultuurleven en, recenter, openden er een restaurant en een bar. Het paleis blijft vooral een decor om vanaf het plein van te genieten, een essentiële schakel in de klassieke wandeling door het hart van Nancy.

Questions fréquentes