Het Weissenburger-gebouw, de art nouveau van een architect

Het huis van een meester van de École de Nancy

Lucien Weissenburger (1860-1929) was een van de belangrijkste art-nouveauarchitecten van Lotharingen en zetelde in het bestuur van de École de Nancy. In 1903-1904 bouwde hij dit pand voor zijn eigen woning en atelier. De opdracht is veelzeggend: bevrijd van de eisen van een opdrachtgever ontvouwde de architect hier zijn volledige visie. Zo werd het gebouw een manifestwerk dat zijn beheersing van volumes en zijn voorliefde voor samenwerking met de beste kunstambachtslieden van de stad toont, in de geest van de vereniging der kunsten.

Een gevel in beweging

Wat meteen opvalt, is de dynamiek van de gevel: uitsprongen, vooruitstekende delen en wisselende verdiepingshoogten breken met de burgerlijke regelmaat van de buurpanden. Weissenburger speelt met reliëf om de steen te bezielen en het licht te vangen. Het gekozen decorthema, zeewier en de zeewereld, loopt van het ene materiaal naar het andere en geeft het geheel samenhang: het keert terug in de sculptuur, het smeedwerk en het glas-in-lood. Deze compositievrijheid illustreert perfect de ambitie van de art nouveau, die de rechte lijn afwijst ten gunste van het organische.

Gruber, Majorelle en het maritieme decor

Voor zijn glas-in-lood deed Weissenburger een beroep op Jacques Gruber, wiens gekleurde glas een onderwaterlicht door de vertrekken verspreidt. Het smeedwerk ging naar Louis Majorelle, die het motief van golvend zeewier in leuningen en hekken bewerkte. Sculptuur, glas en metaal spreken zo dezelfde taal, die van een gestileerde waterwereld. Dat de grote namen van de École de Nancy samenkwamen op een woongebouw en niet op een openbaar gebouw, toont hoezeer de beweging kunst in het dagelijks leven wilde brengen, tot in het eigen huis van een architect.

Een beschermd erfgoed

De erfgoedwaarde van het gebouw wordt erkend door bescherming als monument, die het behoud van zijn decors waarborgt. Het maakt deel uit van het opmerkelijke art-nouveaugeheel van Nancy, dat de stad het label "Stad van kunst en geschiedenis" opleverde en elk jaar architectuurliefhebbers en nieuwsgierigen aantrekt. Gelegen in een wijk rijk aan werken van de beweging, is het een natuurlijke halte op routes gewijd aan de École de Nancy, naast de Villa Majorelle of het Musée de l'École de Nancy.

Het vandaag zien

Omdat het een privéwoning is, kan het niet bezocht worden: vanaf het trottoir van de boulevard Charles-V geniet je ervan. Neem de tijd om omhoog te kijken naar het reliëfspel van de gevel, het smeedwerk en, als het licht meewerkt, het glas-in-lood dat het interieur laat vermoeden. De gevel komt het best tot zijn recht overdag, te voet. De wandeling kan worden verlengd naar de andere art-nouveaujuwelen van het centrum, met een zelf uitgestippelde route door de stad.

Questions fréquentes