Place de la Carrière, klassieke promenade van de oude stad
In het verlengde van de Place Stanislas ontrolt de Place de la Carrière haar lange esplanade van gesnoeide bomen tussen twee rijen herenhuizen. Ooit een toernooiveld, onder Emmanuel Héré tot koninklijke wandelplaats geworden, verbindt ze de nieuwe stad met het Palais du Gouvernement en vervolledigt ze het UNESCO-ensemble.
Van toernooien tot koninklijke wandeling
Het plein ontstond in de 16e eeuw, bij de uitbreiding van de oude stad, als een uitgestrekt terrein waar de Lotharingse adel toernooien, steekspelen en ruiterkarrousels hield — vandaar de naam "carrière", de renbaan van de ruiters. Eromheen bouwden de grote families hun woningen. In de 18e eeuw veranderde Emmanuel Héré deze onregelmatige ruimte in een symmetrische, verfijnde compositie en verlengde hij het grote perspectief dat bij het stadhuis begon. Zo werd het plein een elegante wandelplaats, een schakel tussen de stad van Stanislas en de koninklijke macht in het noorden.
Een kunstig geënsceneerd perspectief
Eenmaal door de Arc Héré ontdek je een rechte laan met vier rijen strak gesnoeide bomen, omkaderd door lage, regelmatige gevels. Aan de uiteinden ritmeren fonteinen en portieken de ruimte. Achteraan sluit het Palais du Gouvernement het perspectief af met een elegant halfrond met zuilengalerij, dat het plein omarmt als twee open armen. Deze opeenvolging van architectuur, groen en vluchtpunten illustreert de stedelijke kunst van de 18e eeuw perfect: elk element leidt de blik naar het volgende, als een Franse tuin midden in de stad geplaatst.
Herenhuizen en het Hôtel de Beauvau-Craon
Het plein bewaart fraaie aristocratische woningen, waarvan de meest opmerkelijke het Hôtel de Beauvau-Craon is, in 1713 gebouwd door architect Germain Boffrand voor Marc de Beauvau, prins van Craon. Als enige oudere gebouw dat Héré wilde behouden, bekoort het met zijn harmonieuze gevel en huisvest het nu het hof van beroep van Nancy. De overige herenhuizen, met door Héré geüniformeerde gevels, vormen een bijzonder elegante gevelwand. Deze continuïteit, waar oudere gebouwen met 18e-eeuwse creaties in dialoog gaan, maakt van het plein een open boek over de bouwgeschiedenis van de hertogenstad.
Het Palais du Gouvernement
Aan de noordkant van het plein staat het Palais du Gouvernement, voormalige residentie van de koninklijke intendant en later de militaire gouverneur. Voorafgegaan door zijn halfrond met zuilen, sluit het majestueus het perspectief af en markeert het de overgang naar de oude stad. Lang eigendom van het leger, werd het in 2010 aan de stad teruggegeven en is het voorwerp van herwaarderingsplannen. Vanaf het plein zie je erachter het paleis van de hertogen van Lotharingen en de Cordeliers-kerk — een uitnodiging om de wandeling naar het middeleeuwse hart van Nancy voort te zetten.
Infos pratiques
Adresse : Place de la Carrière, 54000 Nancy
Questions fréquentes
Waar ligt de Place de la Carrière?
Ze ligt net ten noorden van de Place Stanislas, waarvan ze wordt gescheiden door de Arc Héré, midden in het centrum van Nancy (54000). Ze is te voet in enkele minuten vrij bereikbaar.
Waarom heet ze la Carrière?
De naam komt van de "carrière", de baan waar vanaf de 16e eeuw toernooien en paardenraces plaatsvonden. Het plein behield die naam ondanks de omvorming tot wandelplaats in de 18e eeuw.
Kun je de gebouwen aan het plein bezoeken?
Het plein is vrij toegankelijk. De meeste herenhuizen huisvesten overheidsdiensten (waaronder het hof van beroep) en zijn niet te bezoeken, behalve tijdens de Open Monumentendagen of incidentele rondleidingen.
Behoort ze tot het UNESCO-erfgoed?
Ja. Samen met de Place Stanislas en de Place d'Alliance staat de Place de la Carrière sinds 1983 als onderdeel van dit 18e-eeuwse stedelijke geheel op de UNESCO-werelderfgoedlijst.
Wat is er rond het plein te zien?
Het plein opent in het zuiden naar de Arc Héré en de Place Stanislas, en in het noorden naar het Palais du Gouvernement, het paleis van de hertogen van Lotharingen, de Cordeliers-kerk en de middeleeuwse wijk van de Grande-Rue.
Wikimedia Commons — Berthold Werner · Wikimedia Commons — Chabe01 · Wikimedia Commons — G.Garitan · Wikimedia Commons — Jebulon · Wikimedia Commons — Pierre-Philippe Arnould
