Gastengids
← Nancy
Porte de la Craffe, middeleeuwse stadspoort van Nancy

Porte de la Craffe, middeleeuwse stadspoort van Nancy

Met haar twee ronde torens met kegelvormige daken is de Porte de la Craffe het meest indrukwekkende overblijfsel van de middeleeuwse vestingwerken van Nancy. Al sinds de 14e eeuw staat ze ten noorden van de oude stad en diende ze beurtelings als verdedigingspoort en gevreesde gevangenis.

De noordelijke poort van de oude stad

De Porte de la Craffe is het enige bewaarde overblijfsel van de vestingwerken van Nancy van vóór Vauban. De vierkante poorttoren werd opgetrokken in de tweede helft van de 14e eeuw, onder hertog Jan I van Lotharingen (1346-1390). Ze was toen de enige toegang aan de noordkant van de stad, een strategisch slot op de weg naar Champagne en Duitsland. Later verlengd met de Porte de la Citadelle, vormt ze nu samen met de Grande Rue de monumentale toegang tot de oude stad. Het is het oudste nog overeind staande monument van het historische centrum, getuige van de tijd dat Nancy slechts een kleine, door wallen omgeven hertogenstad was.

Twee ronde torens met muren van drie meter

Rond 1463 werd de oorspronkelijke poorttoren versterkt met twee krachtige ronde torens met drie meter dikke muren, bestand tegen het opkomende geschut. In de 16e eeuw kregen ze hoge kegelvormige peperbusdaken die het geheel zijn onmiskenbare silhouet geven. De centrale doorgang opent zich met een grote spitsboog, bekroond door een nis met een Maria met kind uit de 14e eeuw. Op de gevel zijn ook de Lotharingse distel en het Kruis van Lotharingen te zien, hertogelijke emblemen uitgehouwen in steen. Robuust en fier belichaamt de poort de middeleeuwse krijgskunst, aangepast aan de eerste vuurwapens.

Een gevreesde gevangenis tot in de 19e eeuw

Toen de poort geleidelijk haar verdedigende rol verloor, werd ze een plek van gevangenschap. Van de late middeleeuwen tot in de 19e eeuw sloten haar dikke torens burgerlijke en later militaire gevangenen op in donkere, vochtige kerkers die treurig beroemd bleven. Er zou gemarteld zijn en veroordeelden werden er vastgehouden in afwachting van hun vonnis. Dit lange en zware gebruik als kerker verklaart de wat onheilspellende sfeer die het monument nog omgeeft. Nu beschermd als monument historique heeft de Porte de la Craffe haar waardigheid herwonnen: haar massieve volumes en schietgaten vertellen, beter dan welk verhaal ook, over de hardheid van het stadsleven in de middeleeuwen.

De poort zien en door de oude stad slenteren

De Porte de la Craffe is vrij te bewonderen, overdag en 's nachts, wanneer de verlichting haar bijzonder fotogeniek maakt. Ze markeert het begin van de Grande Rue, de historische straat met herenhuizen die naar de kerk en het paleis van de hertogen van Lotharingen leidt. Het interieur van de torens is meestal niet toegankelijk, maar opent soms tijdens de Europese Erfgoeddagen. Combineer het bezoek met de nabijgelegen basiliek Saint-Epvre en de Porte de la Citadelle, iets noordelijker. Het is het ideale vertrekpunt voor een middeleeuwse wandeling, voordat u naar het elegante, door UNESCO erkende Place Stanislas gaat.

Infos pratiques

Adresse : Grande Rue, 54000 Nancy

Site / plus d'infos

Questions fréquentes

Hoe oud is de Porte de la Craffe?

De poorttoren dateert uit de tweede helft van de 14e eeuw; de twee ronde torens werden rond 1463 toegevoegd. Het is het oudste monument van het historische centrum van Nancy.

Kun je de binnenkant van de torens bezoeken?

Het interieur is niet permanent open, maar soms toegankelijk tijdens de Europese Erfgoeddagen. De poort ontdek je vooral van buitenaf.

Werd de poort als gevangenis gebruikt?

Ja. Van de late middeleeuwen tot in de 19e eeuw dienden de torens als gevangenis voor burgerlijke en later militaire gedetineerden.

Waar ligt de Porte de la Craffe?

Aan de noordkant van de oude stad, boven aan de Grande Rue, op enkele minuten lopen van de basiliek Saint-Epvre en Place Stanislas.

Wikimedia Commons — RuganiMarc · Wikimedia Commons — Musicaline · Wikimedia Commons — Karlavidal · Wikimedia Commons — M.Strīķis

Gastengids